زمستون هم اومد ! داره من رو هم صدا می زنه ... میخوام به پیشوازش برم ! چقدر دلم آرامش میخواد

یه نموره لباس زمستونی تنم میکنم ! میرم تو حیاط ... به یه دیوار تکیه میدم .... دوست دارم فکر کنم !

چشمامو میبندم ... دوست دارم به بهترین روزهای زندگیم فکر کنم ....

به روزهایی که با تمام وجودم خوشبختی رو چشیدم !

به اون لحنی که اون روز نسیم ، وقتی داشتیم سالنامه ی دو سال پیش رو میخوندیم گفت:

نگار تو واقعاْ زندگیت رو کردی ...

به اینکه واقعاْ از زندگیم راضیم ! به اینکه از همه آدمهای دوروبرم خوشم میاد ....

همه اونایی که سهمی در خاطراتم دارن ....

همه اونایی که حتی یه بارم که شده تقویم عمرم با اسمشون ورق خورده ...

یا حتی اونایی که ورقای زندگیم رو خط خطی کردن ... به اینکه چقدر آرومم !

به اینکه این باد ملایم چقدر عاشقانه و با سیاست به من میپیچه ... موهامو پریشون میکنه ...

داره روحم رو جلا میده ! داره آرومم میکنه ...

به اینکه این آفتاب ملایم هم ، باعشق و سخاوت و تابشی غیر مستقیم داره به تنم گرما میبخشه !

صورتم رو با تمام وجود به سمتش میچرخونم و طالب ِ نوازشش میشم ... چه لذتی میبرم !

به عشقبازیشون حسودیم میشه ...

اما یه آن خودم رو پیدا میکنم ! خنده ام میگیره ...

من اینجا دارم برا نسیم ( باد ملایم ) و آفتاب زمستونی ناز میکنم؟!

این لذت داره به من یادآوری میکنه که با همون غرور همیشگی بگم : درود بر زندگی .... 

پ ن : رویتان به سرخی انار ... ، شبهاتان به شیرینی هندوانه ،...

خنده هاتان بمانند پسته ... ، عمرتان به بلندای یلدا ....!!!

شب یلدا مبارکتون